نخستين صفتى كه براى آنها ذكر مىكند ، شوخى كردن با حقايق و مسخره نمودن مسائل سرنوشت ساز است ، آنها بر اثر جهل و نادانى و غرور هنگامى كه تهديد رجال آسمانى را در زمينه مجازات و كيفر بدكاران مىشنوند ، و « چند صباحى بر آنها مىگذرد و خداوند به لطفش عذاب و مجازات را تاخير مىاندازد با بىشرمى مخصوصى مىگويند چه چيز اين عذاب الهى را به تاخير انداخت ؟ » چه شد اين مجازات ، كجا رفت اين كيفر ؟ ( * ( وَلَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ ما يَحْبِسُه ) * ) . « امت » از ماده « ام » ( بر وزن قم ) به معنى مادر است ، و در اصل به معنى انضمام اشياء به يكديگر مىباشد و به همين جهت به هر گروهى كه در هدف ، يا در زمان و مكان واحدى جمعند امت گفته مىشود ، ولى اين كلمه به معنى وقت و زمان نيز آمده است ، چرا كه اجزاى زمان بهم پيوسته‌اند و يا به خاطر اينكه هر جماعت و گروهى در عصر و زمانى زندگى مىكنند ، در سوره يوسف آيه 45 مىخوانيم وَادَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ « زندانى آزاد شده بعد از مدتى به ياد يوسف افتاد » در آيه مورد بحث نيز « امت » به همين معنى آمده است ، و لذا با كلمه « معدودة » توصيف شده است ، يعنى اگر مدت كوتاهى مجازات را از آنها تاخير بيندازيم مىگويند : چه چيز مانع آن شده است ؟ بهر حال اين شيوه همه جاهلان مغرور و بىخبر است ، كه هر چه با تمايلات آنها سازگار نباشد ، در نظرشان مسخره است ، لذا تهديدهاى تكان دهنده و بيدار كننده مردان حق را ، به شوخى مىگيرند و هميشه با آتش بازى مىكنند . اما قرآن با صراحت به آنها پاسخ مىگويد : آگاه باشيد آن روز كه مجازات الهى فرا رسيد هيچ چيز جلو آن را نخواهد گرفت « ( * ( أَلا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ ) * ) . « و آنچه را مسخره مىكردند بر آنان نازل مىشود » و آنها را درهم مىكوبد ( * ( وَحاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِه يَسْتَهْزِؤُنَ ) * ) .